راهنمای سفر

پیشینه تاریخی شهر بابلسر

شهر بابلسر در شمال استان مازندران و بر روی جلگۀ پست و ساحلی جنوب دریای خزر قرار گرفته است. این شهر به واسطۀ قرار گیری در مسیر شاهراه شرق به غرب استان مازندران، وجود جاذبه های توریستی و گردشگری و امکانات آموزش عالی حائز جایگاه ویژه ای در مازندران است.

شهر بابلسر از سمت شمال به دریای خزر، از سمت مشرق به مجتمع دانشگاه مازندران و روستای باقرتنگه، از سمت جنوب به اراضی زراعی شالی کاری و از سمت مغرب به شهرک های توریستی دریاکنار و خزر شهر محدود است.

بابلسر

بابلسر

پیشینه تاریخی شهر بابلسر

از سابقه تاریخی شهر بابلسر اطلاع دقیقی در دست نیست و بر طبق منابع موجود سابقه سکونت در این منطقه به 900 سال قبل باز می گردد.

تاریخی ترین بنایی که در شهر موجود است بنای امامزاده ابراهیم می باشد. در بنای اصلی امامزاده مزبور چهار در چوبی منقوش وجود دارد که در قدیمی ترین کتیبۀ آن مربوط به سال 841 هجری قمری است.

عباس شایان در کتاب «مازندران، جغرافیای تاریخی و اقتصادی» می نویسد: در حدود 900 سال پیش چند خانوار به قصد ماهیگیری از منطقه پازوار بابل به آنجا کوچ کردند و همچنان به ماهیگیری اشتغال داشتند تا اینکه در عهد صفویه در پی ترقی های شهر بابل واقع در 18 کیلومتری جنوب بابلسر، در اجرای ارتباط تجاری با روسیه موقعیت مهمی را احراز و اوقاتی که تجارت با روسیه رواج داشته این بندر بسیار آباد بوده است؛ ولی بعدها به واسطۀ کم شدن معاملات با همسایه های شمالی و دیگر اینکه با تأسیس بندرهای انزلی، نوشهر و ترکمن، اهمیت خود را از دست داده است.

بابلسر در دورۀ قاجاریه

چالز فرانسیس مکنزی در سفرنامه شمال ضمن اشاره به بندر مشهدسر (بابلسر) می نویسد: «اجناس روسی در مشهدسر بیشتر فروش می رود و از آنجا آنها را به خراسان نیز می برند»  در دورۀ قاجاریه نیز بابلسر به لحاظ بندری و گمرک اهمیت قابل توجهی داشت. این وضع تا قبل از انقلاب اکتبر روسیه پابرجا بود و بعد از آن بنا به دلایل گفته شده قبلی، اهمیت خودرا از دست داد.

بابلسر-

بابلسر-

وجه تسمیه شهر بابلسر

بابلسر در ابتدا مشهدسر نام داشت چون شهر بارفروش تغییر نام پیدا کرد و بعدها به مناسبت رود بابل به بابل موسوم گردید، مشهدسر نیز به جهت این که در مصب رودخانه بابل قرار داشت بابلسر نامیده شد. به روایتی عبارت «بابلکان» حک شده بر روی صندوق چوبی در رمضان سال 835 بر این باور است که مشهدسر در آن زمان بابلکان موسوم بوده است.وجه تسمیه آن به محل بابلکان به این مناسبت بوده است که در مصب رود بابل قرار داشته است .مشهد به معنی شهود، حضور شهادتگاه و مشهدسر به معنی«آرامگاه شهید» یا شهادتگاه بالا است.دلیل نامگذاری شهر بابلسر به مشهد سر یا «مشهدی سر» به خاطر به خاک سپرده شدن امامزاده ابراهیم(ع) «ابوجواب» سرشناس به اطهر،برادر حضرت امام رضا(ع) در این محل است.

مشهد سر یا مشهد سبز

بعضی از تاریخ نگاران بر این باورند که مشهد سر همان مشهد سبز است، اما رابینو که در سفرنامه خود از مشهد سبز سخن به میان آورده آن را سه فرسنگی شهر بارفروش(بابل) سر راه آمل دانسته است . گفته می شود که مردم این خطه با تحمل سختی های زیاد خود را از مشهد سر به مشهد مقدس برای زیارت می رساندند بدین ترتیب می توان گفت انتخاب نام مشهد سر در آن زمان دارای معانی و تناسب  بوده است. به هر حال مشهد سر به دلیل نزدیکی به شهر بابل و به جهت این که در پیش بندر آن بوده و در نقطه شمالی به معنی بر سر بابل قرار گرفته در سال 1314ه.ش بابلسر خوانده شده است.

محلات شهر بابلسر

شهر به 22 محله به نام های کتی بن، جواهری، کاظم آباد، شهدا قاضی محله، قائمیه، پارکینگ ها، علوم پایه، علی آباد میر، شهرک آزادگان، یورمحله، یورمحله بالا، شهرک قائم، شهرک ساحلی، بی بی سرروزه، بازار محله، سادات محله، نخست وزیری، همت آباد، میان دشت، جوادیه و شهرک دانشگاه و ولی عصر در اطراف هسته اولیه به وجود آمده اند.

در بعضی مواقع نام محلات شهر از افراد برجسته و مکان زیارتی که در آن قرار دارد شناخته می شود که به آن اشاره شده است. این محله ها هر کدام مرکز و محور برای خود دارند که شالوده وجودی آنها را بنیان نهاده است و مردم در آنها به معاشرت می پردازند. مرکز این محله ها، مساجد، حسینیه ها، تکایا، گرمابه، بازار، مرکز خرید و فروش، قهوه خانه و نظایر آنها تشکیل می دهد .

میهن بوم 

یک نظر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − دوازده =

Call Now Buttonمشاوره رایگان سفر